PLEROMA
Myślisz, że czegoś Ci brakuje.
A to tylko dlatego, że zapomniał/eś, czym jest pleroma.
Całe życie uczono Cię szukać:
miłości → w drugim człowiekupoczucia wartości → w osiągnięciachbezpieczeństwa → w kontroli
A potem dziwisz się, że w środku dalej jest pustka.
Bo próbujesz napełnić się czymś,co nigdy nie powstało z braku.
Pleroma to pełnia.
Stan, w którym:
nie gonisz — tylko jesteś
nie udowadniasz — tylko czujesz
nie walczysz — tylko wybierasz
To miejsce w Tobie,gdzie wszystko już jest.
I teraz prawda, której mało kto chce usłyszeć:
To nie jest coś, co masz zdobyć.
To jest coś, co masz sobie przypomnieć.
Dlatego tak bardzo ciągnie Cię do ludzi,którzy są niedostępni.
Dlatego wchodzisz w relacje,gdzie trzeba się starać.
Dlatego czasem czujesz,że „jeszcze coś muszę zrobić, żeby zasłużyć”.
Bo żyjesz z poziomu braku,zamiast z poziomu pleromy.
A kiedy wracasz do pełni…nagle nie chcesz już nikogo naprawiać
nagle nie boisz się, że ktoś odejdzie
nagle przestajesz wybierać mniej niż zasługujesz
I dzieje się coś bardzo niewygodnego dla świata:
przestajesz być dostępna dla tego, co Cię raniło.
Pleroma to nie jest „ładny stan duchowy”.
To moment, w którym:
kończysz gonić
Zaczynasz wybierać i pierwszy raz naprawdę jesteś sobą
Nie jesteś w drodze do pełni.
Ty jesteś pełnią, która o sobie zapomniała.
Aura Serca – psycholog Paulina N Kubaszek – Ustawienia Rodzin / Systemowe
