A CO, JEŚLI TWOJE SKRAJNOŚCI PRÓBUJĄ CI COŚ POKAZAĆ?
Czasami patrzymy na swoje życie i widzimy dziwną powtarzalność.
Raz jesteśmy traktowani jak królowe, a później jak ktoś zupełnie nieważny.
Raz mamy pieniądze, a za chwilę żyjemy w lęku o finanse.
Raz czujemy ogromną moc, a później całkowitą bezsilność.
Raz kontrolujemy wszystko, a później życie wymyka nam się z rąk.
Raz jesteśmy niezwykle blisko kogoś, a chwilę później uciekamy albo jesteśmy odrzucani.
I zaczynamy myśleć:
„Dlaczego moje życie jest takie skrajne i nieharmonijne?”
Może warto zadać inne pytanie:
„Co znajduje się pomiędzy tymi dwoma biegunami oraz jak wystać w swojej tożsamości i postanowieniu w balansie, nie wchodząc w skrajności ?”
Bo bardzo często nie potrzebujemy przejść z jednego końca na drugi.
Potrzebujemy wrócić do środka.
Wyobraź sobie oś:
BEZ- SILNOŚĆ ←—→ PRZE – MOC
Być może Twoim zadaniem nie jest nauczyć się być „silniejszą”.
Być może jest nim odnalezienie MOCY. Przetransformowanie siłowania się na własną moc.
Mocy, która nie musi nikogo kontrolować.
Mocy, która nie pozwala też sobą rządzić.
Albo:
ODRZUCENIE ←—→ UWIELBIENIE
Nie musisz wybierać między:
„Nikt mnie nie chce”
a
„Muszę być dla kogoś najważniejsza”.
Pomiędzy nimi znajduje się zawsze trzecia droga, np.:
„Jestem wartościowa niezależnie od tego, jak ktoś mnie ocenia lub czy zdecyduje się zostać .”
KONTROLA ←—→ BEZRADNOŚĆ
Pomiędzy nimi może znajdować się:
ZAUFANIE.
Nie oznacza ono, że wszystko od razu będzie po Twojej myśli.
Oznacza:
„Nie kontroluję świata. Kontroluję to, czy pozostanę przy sobie, czy złamie mnie to co widzę teraz w świecie zewnętrznym, czy to wybije mnie z mojego centrum i postanowienia że zostaje w balansie niezależnie od okoliczności”
ZASŁUGIWANIE ←—→ ROSZCZENIOWOŚĆ
Pomiędzy nimi jest:
GODNOŚĆ.
Nie muszę zasługiwać na miłość.
Ale też nie muszę wymagać od świata, żeby dawał mi wszystko, czego chcę.
Mogę po prostu wiedzieć, co jest dla mnie dobre i wybierać to.
I właśnie tutaj zaczyna się prawdziwe kreowanie własnego świata.
Nie od myślenia:
„Chcę, żeby świat traktował mnie dobrze.”
Tylko:
„Jaką rzeczywistość chcę tworzyć w sobie?”
Bo jeśli we mnie jest przekonanie:
„Muszę walczyć o miłość”,
będę długo pozostawać w relacjach, w których o nią walczę.
Jeśli:
„Muszę wszystko kontrolować”,
będę ciągle szukać rzeczy, które trzeba kontrolować i takie też będą stawać mi na drodze.
Jeśli:
„Moja wartość zależy od sukcesu lub oceny innych ”,
każda porażka czy ocena będzie odbierała mi kawałek mnie.
A kiedy zaczynam budować w sobie:
wartość, granice, zaufanie, sprawczość, godność, spójność w tym co wybieram dla siebie i zgodę na własne potrzeby,
zaczynam inaczej wybierać.
Inaczej kochać.
Inaczej pracować.
Inaczej zarządzać pieniędzmi.
Inaczej reagować na konflikt.
Inaczej podejmować decyzje.
I przede wszystkim:
inaczej wybieram to, co wpuszczam do swojego życia.
Dlatego kiedy zauważysz w swoim życiu powtarzającą się skrajność, nie pytaj od razu:
„Jak pozbyć się tego problemu?”
Zapytaj:
- Jakie są dwa moje bieguny?
- Co mają ze sobą wspólnego?
- Czego próbuję doświadczyć poprzez każdy z nich?
- Czego boję się pośrodku?
- Jaka zdrowa jakość znajduje się pomiędzy nimi?
- Jak mogę zacząć żyć z tego miejsca już dzisiaj?
Bo może Twoim celem nie jest przejście:
z biedy do bogactwa,
z samotności do związku,
z bezsilności do kontroli,
z odrzucenia do bycia uwielbianą.
Może Twoim celem jest znalezienie w sobie miejsca, w którym:
nie potrzebujesz już żadnej skrajności, żeby poczuć siebie i boleśnie przypomnieć sobie o dokonanym wyborze.
I wtedy zaczyna się prawdziwa zmiana.
Nie dlatego, że magicznie zmieniasz świat.
Tylko dlatego, że przestajesz odtwarzać w świecie to, od czego próbowałaś uciec.
A Twoje zewnętrzne życie zaczyna coraz bardziej przypominać świat, który najpierw zbudowałaś w sobie.
Nie opuszczaj siebie.
To jest początek każdej zmiany. 🤍
Aura Serca – psycholog Paulina N Kubaszek – Ustawienia Rodzin / Systemowe
